Moeten we aan zelfcensuur doen om anderen niet te kwetsen?


  FILOSOFISCH GESPREK

De teneur van vandaag is meer en meer dat we alles mogen zeggen, zonder restricties. Hoe grover, hoe beter, lijkt het soms.
Overdrijven we stilaan niet te veel in de toepassing van dat zgn. recht?  Wat valt er trouwens mee te bereiken?

Zijn we (soms) niet beter af met de oude wijsheid en draaien we beter onze tong enkele keren rond, alvorens te zeggen wat ons op de lippen ligt te branden?

Dienen we liever te zwijgen dan de zaken te benoemen of iemand eens zijn waarheid te geven? Of gaat het niet zozeer om wat we zeggen, dan wel hoe we het zeggen? En wat doen we met het gezegde ‘iedere vogel zingt zoals hij gebekt is’?

Maar wanneer is hét zeggen dan wel gepast? Is het niet zo, dat we altijd wel iemand kunnen kwetsen? Dat, wat we zeggen, altijd wel iemand kan beledigen?

Waar begint trouwens die verplichting tot zelfcensuur? Leidt dat uiteindelijk niet naar een algeheel spreekverbod? Zelfs … tot een veralgemeend gedachtenverbod?

Zelfcensuur, een prima idee of toch te verwerpen?
   
       
  Dinsdag 16 januari 2018 - 19:30    
       
  ZAHIR

Deelname: gratis

Info en inschrijving: 
videokontakt.gdm@telenet.be 
09 330 35 77
   
       
       
       
  SCHRIJF JE IN OP ONZE NIEUWSBRIEF